6.2 Dier en de ‘eigen energie’

 

Volgens de parlementaire geschiedenis zijn bacteriën en virussen niet als dieren aan te merken . Deze micro-organismen worden beschouwd als een gevaarlijke stof in de zin van artikel 6:175 BW.
De aansprakelijkheid van de bezitter treedt in indien er sprake is van zelfstandig gedrag van het dier. De aansprakelijkheid wordt dan niet gekoppeld aan het gebrek van het dier, maar aan het gevaar dat schuilt in de eigen energie van het dier en het onberekenbare element dat in die eigen energie ligt opgesloten. Genoemd artikel is dus niet van toepassing indien het dier de schade toebrengt, terwijl het slechts de leiding van zijn meester volgde.
Het dier dat besmetting veroorzaakt maakt de bezitter slechts aansprakelijk, indien de besmetting door de eigen energie van het dier (bijten, krabben) is overgebracht. Is daarvan geen sprake, dan moet artikel 6:162 BW worden toegepast; in dat geval kan aansprakelijkheid afstuiten op het feit dat de eigenaar niet op de hoogte was van de besmetting van het dier .
 

     
Zoek :