6.1.2 Gevaarlijke situatie

In het arrest Unilever/Dikmans heeft de Hoge Raad overwogen dat wanneer blootstelling aan een gevaarlijke situatie (in casu gevaarlijke stoffen) vaststaat, evenals het feit dat een dergelijke blootstelling de bij de werknemer ingetreden gezondheidsklachten heeft kunnen veroorzaken, het causaal verband tussen blootstelling en klachten verondersteld wordt. Het is dan aan de werkgever om daartegen tegenbewijs te leveren. De stelplicht van de werknemer is in dit arrest verlicht in die zin dat hij niet exact hoeft te bewijzen welke stof op welk moment de ziekte heeft veroorzaakt.
Het is echter niet voldoende om te stellen dat de werknemer tijdens zijn werkzaamheden blootgesteld kan zijn aan de gevaarlijke situatie (gevaarlijke stoffen). Dit blijkt uit het arrest Weststrate/De Schelde . De werknemer, die had gewerkt bij scheepswerf De Schelde en mesothelioom had opgelopen, had in cassatie gesteld dat niet vereist is dat, naast het bewijs van het voorkomen van asbest binnen het bedrijf in het algemeen, tevens zou komen vast te staan dat de werknemer daadwerkelijk is blootgesteld aan asbest. Deze opvatting is volgens de Hoge Raad onjuist. De Hoge Raad overweegt dat artikel 7:658 BW de schade betreft die de werknemer in de uitoefening van zijn werkzaamheden lijdt en niet de schade die de werknemer heeft geleden maar waarvan niet vaststaat dat de werknemer haar in de uitoefening van zijn werkzaamheden heeft geleden. Er bestaat volgens de Hoge Raad geen grond deze aansprakelijkheid in deze zin uit te breiden. De werknemer zal dus als eerste in voldoende mate aannemelijk moeten maken dat er sprake is geweest van blootstelling aan een aan de ontstane klachten gekoppelde risicofactor of risicofactoren. Vervolgens is het aan de werkgever om in voldoende mate aannemelijk te maken dat de zorgplicht ten aanzien van de risicofactor(en) is nageleefd. Op basis van hetgeen partijen ten aanzien van deze twee aspecten wel of niet aannemelijk hebben weten te maken, zal de rechter moeten oordelen of er sprake is van een causaal verband. Het is dus aan de werkgever om aan te tonen wat hij heeft ondernomen om de schade te voorkomen. Is er geen sprake van een tekortkoming van de werkgever dan kan deze niet aansprakelijk gesteld worden op grond van artikel 7:658 BW. Dit artikel schept immers geen risicoaansprakelijkheid voor de werkgever; er moet sprake zijn van schuld wil aansprakelijkheid volgen.

 

Uit het arrest Unilever/ Dikmans kan worden afgeleid dat de stelplicht en bewijslast van werkgever en werknemer communicerende vaten zijn: naarmate de werknemer meer stelt en bewijst over de causale relatie tussen ziekte en werk zal de werkgever meer moeten aanvoeren om aan te tonen dat hij zijn zorgplicht heeft nageleefd, terwijl als de werknemer meer stelt over de niet-nakoming door de werkgever van zijn zorgplicht, de werkgever meer moet stellen over het ontbreken van het causaal verband tussen tekortkoming en schade.
 

     
Zoek :